1. Kanuni Esaslar

Germe kayışlarının kullanılması ile ilgili teknik talepler ve VDI talimatları 2700 ff, VBG 12 ve DIN EN 12640 tanımlanmıştır. Germe kayışları için olan bu mevzuat yakında tüm Avrupa’yı kapsayacak bir norm ile değiştirilecektir.

2. Genel Kurallar

Yükleme emniyeti, nakil vasıtasının ve nakliye güzergahının seçimi ile başlar. Yük dağılımının, yükleme yüzeyi, dikmeler ve yan duvarlarının dayanıklılığının yanı sıra gemi, tren ya da kamyonla taşımadaki farklı kuvvetlerin de göz önünde tutulması gerekir.

Nakliyat şekillerine göre yüklerin kütlesel kuvvetleri

3. Emniyete alma kuvvetlerinin tespiti

Esas olarak iki emniyet metodu ayırt ederiz: Şekle bağlı veya kuvvete bağlı emniyet. Şekle bağlı emniyet, örneğin yükün; alın duvarlarına ve yan duvarlara ya da dikmelere karşı desteklenmesidir. Ana düşünce her durumda gerekli destek kuvvetlerini sağlayabilmektir.

Kuvvete bağlı yükleme emniyetinde ise alttan germe ve çapraz/verev germe yöntemleri sayılabilir. Alttan germede yükün kaymasını ve aşağı düşmesini emniyete almak için sürtünme ve ön gerilim kuvvetleri meydana getirilir. Sürtünme; yük ile germe elemanı yüzeyleri arasında, bir gerdirme aracının oluşturduğu ön germe kuvveti sebebi ile meydana gelir.

Ön gerilme kuvvetinin hesabı (Fv) Basitleştirilmiş aşağıdaki formülle yapılır. (Açısız)

Çapraz/verev gerdirmede germe açıları X ve ß göz önüne alınmalıdır. İdeal durumda açısı
20˚-45˚ ve eğim açısı  =30˚-90˚ arasında bulunur.

Çapraz veya verev germede germe aracının görevi yükü olduğu pozisyonda tutmaktır. Gerdirme kayışları yüksek bir ön gerilim kuvvetinin gerekmediği şekilde eşit olarak gerdirilmelidir. Kamyondaki germe mesnedi ve yük ortaya çıkan kuvveti karşılayabilmelidirler.
İzin verilen çekme kuvvetinin (Fzul) hesabı aşağıdaki formüle göre yapılır.

Meydana gelen açılar göz önüne alınarak çapraz/verev gerdirme

Örnek: 6 tonluk bir yükün (RH-Kaydırmaz paspas) ile (açısız) desteklenmesi durumunda gerekli ön gerilme

4. Tekstil germe kayışlarının yapısı ve bakımı

Gerdirme kayışları tek parçalı ve iki parçalı olarak ayrılırlar. Tek parçalı germe kayışı yükün etrafının
çemberlenmesine yarar ve bu yüzden bir bağlantı elemanına ihtiyaç göstermez.
İki parçalı gerdirme kayışı, sabit bir uç (FE), bağlantı elemanı (VE), bant ve germe elemanı (SE) ve boştaki uç (LE) den oluşur (bant ve bağlantı elemanı VE)

Dikkat
Teller, halat çeşitleri veya uzamış halkalı zincirler gibi tespit elemanlarına izin verilmez.

Sabit uç ve boştaki uç norma göre her zaman bütün teknik ayrıntıları içeren bir etiketle işaretlenmelidir.

Polyester germe kayışları -40°C ile 100°C ortam sıcakları arasında emniyetli bir şekilde kullanıldığı gibi çalışma süreleri ve yapıda oluşan değişiklikler göz önünde bulundurularak asit ve baz ortamlarda da kullanılabilir. Eğer taşınacak malzemeler keskin kenarlı ise önlem olarak koruma kılıfları ve kenar koruyucular kullanılmalıdır. Pürüzlü yüzeye sahip yüklerin taşınmasında sadece sürtünme koruyucu kılıf yeterlidir.

Germe kayışları en az yılda bir kere bir uzman tarafından kontrol edilmek zorundadır. Kullanma şartlarına bağlı olarak bu daha da sık olabilir. Tamir işleri sadece imalatçı veya onun görevlendireceği bir şahıs tarafından yürütülebilir. İmalatçısı, müsaade edilen çekme kuvveti/Lashing Capacity ve malzeme cinsi tespit edilemeyen gerdirme kayışları tamir edilemez olarak kabul edilir.

Yükleme Emniyeti Bölümüne Ait Sayfalar İçin Resme Tıklayınız...